Esad’ın Kaç Askeri Var?
Bu yazıyı yazmaya başlamadan önce, bir an durup derin bir nefes alıyorum. Kayseri’nin sakin havası, bazen hayatın karmaşasıyla uyum sağlamaya çalışan bir iç huzuru gibi geliyor bana. Ama işte, bugün yazmak istediğim şey, her ne kadar burada, kendi odamda olsam da, dünyadan çok uzak değil. Son zamanlarda gözlerim sürekli haberlere takılıyor. Bir soru takılıp kaldı kafama: “Esad’ın kaç askeri var?” Biraz komik belki ama, bu soruyu düşündükçe, aklımda biriken hisler, birdenbire bir karmaşaya dönüşüyor. O kadar çok şey hissediyorum ki, bazen doğru kelimeleri bulmakta zorlanıyorum.
Bir Günün İçinde: Kafamda Bir Savaş
Bugün öğleden sonra, Kayseri’nin tipik havasında, güneş yavaşça battı. Sokağa adımımı attım, ama aslında hiçbir yere gitmek için değil. İnsanın sadece yürüyerek içini dökmesi gerektiği anlar vardır ya… O anlardan birindeydim. Sokakları, arabaları, gelip geçen insanları fark etmeden adımlarım biraz daha hızlandı. Beynimde, Esad’ın kaç askeri var sorusu bir yanda, o sorunun içinden çıkmam gereken duygu yükleri bir başka taraftan giriyordu. Ama bu yazıyı yazarken hissettiğim şey bir şeyin parçasıydı, bir hikâyenin…
Bir An: Haberi Aldığım An
Bir sabah, telefonumda bir bildirim aldım. Çalıştığım yerde bilgisayarımı açıp birkaç haber sitesine göz attım. Bir başlık dikkatimi çekti: “Esad’ın Asker Sayısı Büyüyor”. İçimi bir huzursuzluk kapladı. Bu tür haberler genelde kolayca geçip gidebiliyor. Ama içimde bir şeyler kıpırdadı. Neden? Çünkü o an birini anlamaya çalışıyordum. Esad’ın kaç askeri olduğunu anlamak, belki de dünya üzerindeki karmaşayı biraz daha anlamak gibiydi. Düşüncelerim çoğu zaman karışıktı, ama bu soru, duygusal olarak da beni sarmaya başlamıştı.
Bazen haberler, sadece bir sayıdan ibaretmiş gibi gelir. “Esad’ın 300 bin askeri var”, “500 bin kişi”, “1 milyon kişi” gibi… Ama bunlar sadece rakamlardan ibaret değil, değil mi? Her rakamın bir hikâyesi vardır. Her askerin arkasında bir insan hayatı, bir aile, bir düş kırıklığı yatar. Ve işte, tam o noktada, benim için bütün bu gerçekler birbirine girmeye başlıyor. Kayseri’de her şeyin yavaş akışına alışmışken, orada, uzaklarda, insanlar bir savaşın içinde, hayatlarını bir kalemde kaybediyorlar. Ne kadar büyük bir felaket…
Savaşın Sesi: İçimdeki Fırtına
Bazen düşüncelerim o kadar ağırlaşıyor ki, kelimeler boğazımda düğümleniyor. Biraz önce sokağa çıkıp yürüdüm ya, işte o yürüyüş sırasında da kafamda bu kadar karmaşık düşünceler dönüyordu. “Esad’ın kaç askeri var?” diye sorarken, kafamda bir sürü farklı düşünce, bir o kadar da içsel fırtına vardı. Ya bu insanlar savaşı düşünürken nasıl bir duygu hissediyorlar? Ya da, bir askerin her sabah uyanıp savaşa gitmek için nasıl bir ruh haliyle çıkıyordur?
İçimdeki fırtına daha da büyümeye başladı. Bir süre sonra soruya cevap aramaktan daha çok, bunun anlamını kavramaya çalıştım. Bir sayının ardında neler olabileceğini… Anlamaya çalıştım. Çünkü savaş, sayıdan daha fazlasıdır. İnsanların gözlerindeki korku, çocukların ağlaması, annelerin kaybolan oğulları için döktükleri yaşlar… Bu kadar derin bir acıyı nasıl bir sayıyla ölçebilirim ki?
Diyalog: Geçmişe Yolculuk
Bir akşam arkadaşım Ali ile buluştuk. İkimizin de kafası bir süredir çok karışıktı. Konuşurken, bir şekilde Esad ve Suriye meselesi gündeme geldi. Ali bana şöyle dedi:
Ali: “Yani, bir savaşın içinde sayılar ne kadar anlamlı olabilir ki? Hangi askerin varlığı, bir insanın ölümünden daha önemli olabilir? Gerçekten, o sayıları gördükçe içim burkuluyor.”
Ben: “Evet, ben de aynı şeyi düşünüyorum. Ama bazen bir şeylerin farkına varmam gerekiyor. Ne kadar çok asker varsa, o kadar çok kayıp, o kadar çok acı demek. Yani, bir sayıyı anlamak için o sayıdaki insanları görmek, bir şekilde hissetmek gerekiyor. Yoksa, bir gün savaş gelip seni de bulur.”
Ali’nin gözlerindeki boşluk, söylediklerimin derinliğini hissettirdi. İşte o an, Esad’ın askerlerinin sayısı, bir rakam olmanın ötesine geçip, insan hayatlarının yoğun olduğu bir anlam kazandı. Kimse bir gün kendi hayatının savaşına bu kadar yakın olduğunu düşünmek istemez.
Bir Savaşın Arkasında: Umut
Birçok insan, yaşadığı coğrafyayı ve hayatını sorgulamak zorunda kalıyor. Herkes bir şekilde etrafındaki dünyanın gerçeklerini kabulleniyor. Ama bazen, bir soru bile seni alıp başka bir dünyaya götürebilir. “Esad’ın kaç askeri var?” sorusu, bir bakıma bana umut da verdi. Çünkü sorular, hep çözüm arayışının ilk adımıdır. Savaşın ve kayıpların, belki de bir noktada biteceğine inandım. Belki de bir gün, her şeyin son bulacağı, insanların bir arada yaşayacağı, huzurun sağlanacağı bir dünya kurabiliriz. Bu düşünceler, benim içimde bir umut ışığı yakıyor. Ve belki de, bu yazıyı yazarken, başka biri de umut bulur diye…
Sonuç: Sayılardan Fazlası
İçimden geçen her şey bu kadar karışıktı. Bir yanda dünya üzerindeki savaş, diğer yanda Kayseri’deki sakin günlerim. Ama her ne kadar bu sayılarla uğraşsam da, Esad’ın kaç askeri olduğu sorusu, aslında çok daha fazlasını ifade ediyordu: İnsan hayatını, acıyı, umudu, kaybı… Belki de bazen sayılarla düşünmek yerine, duygularımızla anlamaya çalışmalıyız. Çünkü gerçek anlam, hep duygularda gizlidir. Bu yazı, belki de sadece bir soru etrafında dönse de, hepimize insan olmanın sorumluluğunu hatırlatmak içindi.